Szukając pięknego wizualnie spektaklu warto wziąć pod uwagę wybór „Kichota” – najnowszej premiery Wrocławskiego Teatru Lalek. Przedstawienie w reżyserii Joanny Gerigk zachwyca spójnością wykonania całej przestrzeni – scenografii, rekwizytów i przede wszystkim lalek. Inspirując się średniowieczną teatralną prostotą twórcy upodobali sobie w swej pracy drewno, jako charakterze głównego budulca. Pieczołowicie dopracowane detale – uzupełnione muzyką…
Kategoria: Teatr
Wredne dziewczyny („Spokojnie, jestem szalona”)
Sześć dziewczyn spotyka się na scenie, by piosenkami z filmów Quentina Tarantino opowiadać o owianym legendami PMSie. Dezorganizujący życie wielu kobiet zespół napięcia przedmiesiączkowego doczekał się odrębnego spektaklu, w którym najbardziej skrajne przejawy tego syndromu zostają przywołane, objaśnione i zilustrowane przy pomocy krzyków, łez, bijatyk, kłótni, ale także tańca oraz śpiewu. Wybuchowa mieszanka różnych charakterów,…
Kazio na tłusto („Kazio Sponge Talk Show, odcinek 5”)
Kazio Sponge postanowił w piątym odcinku Talk Show dla dorosłych doedukować nieco swoich wiernych widzów. Przeraziła go siejąca zamęt w narodzie niewiedza na temat kukiełek, sposobów podrywania kobiet oraz rozróżniania postu od karnawału. Kolejna odsłona „Kazio Sponge Talk Show” miała więc charakter interwencyjno-pedagogiczny i choć zawzięcie notowałam – jak na porządnego studenta przystało – nie…
Nie zmyślili tego (Przegląd teatru dokumentalnego „Teatr na faktach”)
Zorganizowany w Instytucie Grotowskiego Przegląd teatru dokumentalnego nie przyniósł odpowiedzi na pytanie, co wyróżnia przedstawienia, których źródeł możemy szukać w potwierdzonych, wiarygodnych świadectwach, a co pozostaje sferą czystej fikcji. Projekt pod nazwą „Teatr na faktach” pozwolił natomiast zebrać dziewięć spektakli tak różnorodnych, że trudno byłoby spoić je i zestawić w jednym repertuarze biorąc pod uwagę…
Katalog szaleństw („Don Giovanni”)
Wielkie namiętności, zmyślne intrygi i tragiczne miłości nigdzie nie wybrzmiewają tak donośnie, jak na deskach opery. Koronnym dowodem na potwierdzenie tej tezy jest dzieło Mozarta „Don Giovanni”, które przypomniał w Operze Wrocławskiej reżyser André Heller Lopes. W jego interpretacji miłość i pożądanie mieszają się z szaleństwem albo są z nią wręcz tożsame. O kimś, kto…
Niby nikt, a jednak brak („Nikt (nie) spotyka Nikogo”)
O braku, samotności i możliwości zaistnienia w relacji z drugim człowiekiem opowiadają Aleksandra Kugacz-Semerci i Mertcan Semerci w swoim spektaklu inspirowanym dramatem Petera Asmussena. Wybierają formę wizualnie i tekstowo bardzo skromną, otrzymując przez to efekt intymnego obrazu. Widzowie muszą podporządkować się grze świateł i wyborom dokonywanym przez twórców, którzy decydują, jak wiele zechcą w danej…
Strike a pose, Polsko! („WYZWOLENIE: królowe”)
W „Wyzwoleniu” Stanisław Wyspiański napisał kwestię wypowiadaną przez Reżysera: „Przybierzcie pozy: litość, zmęczenie, gorycz, moment grozy”. Mniej więcej 90 lat później Madonna zaśpiewała komendę „Strike a pose!” w piosence „Vogue”, którą zaskarbiła sobie serca przedstawicieli kultury Drag Queen. A w 2019 roku Agnieszka Wolny-Hamkało pokojarzyła te dwa wersy i stworzyła dramat „WYZWOLENIE: królowe”, w którym entuzjaści…
Wdycham czerwone, wydycham różowe („Siksy”)
Sala Studio wrocławskiej Akademii Sztuk Teatralnych zatopiona została w różu i kobiecej energii. W wyreżyserowanych przez Cezarego Ibera „Siksach” – dyplomie wydziału aktorskiego – poznajemy losy sześciu dziewczyn, które spotkały się w szpitalu psychiatrycznym. Choć ze względu na swoją kondycję psychiczną wymagają one wsparcia farmakologicznego lub kolejnych tygodni terapii, młode kobiety doskonale wiedzą, czego chcą…
„Nigdy nie czuję żenady, jestem bezobciachowa” (rozmowa z Anną Makowską-Kowalczyk)
W tym sezonie Scenę Kameralną Wrocławskiego Teatru Lalek zupełnie zdominował jeden osobnik. Kazio Sponge, sześciolatek z głową wykonaną z gąbki, z powodzeniem bawi i zaskakuje widzów w swoim comiesięcznym Talk Show. Podobno sukces ma wielu ojców, ale matka jest tylko jedna i w tym wypadku to Anna Makowska-Kowalczyk. Wymyśliła Kazia i użyczyła mu też swoich…
Jest zawsze rola dla Kreona („Anty-gone TRYPTYK”)
Tragedia Sofoklesa opracowana przez Teatr Pieśń Kozła zyskała nowe wymiary i brzmienia. Grzegorz Bral wraz z zaproszonymi do współpracy artystami stworzył, na kanwie losów Antygony, trzyczęściowe dzieło sztuki. Wizualne, muzyczne, wokalne, dramaturgiczne i choreograficzne wirtuozerie spojone zostały tematem walki o władzę oraz wierność własnym przekonaniom. Choć twórcy pokusili się o wielki rozmach, udało się nie…










